Szanowny Panie Ministrze! Przewidziane w art. 237 Konstytucji RP zmiany w systemie orzecznictwa w
Szanowny Panie Ministrze! Przewidziane w art. 237 Konstytucji RP zmiany w systemie orzecznictwa w sprawach o wykroczenia oraz założenia zawarte w przepisach projektu ustawy Przepisy wprowadzające Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia mówią, że stosunek pracy z radcą kolegium ds. wykroczeń, który nie złożył wniosku o mianowanie go asesorem sądowym, wygasa po upływie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, chyba że przed upływem tego terminu zostanie on mianowany lub zatrudniony jako pracownik sądowy. Stosownie do aktualnie obowiązujących przepisów radca kolegium jest pracownikiem sądowym, a na podstawie zarządzenia ministra sprawiedliwości z dnia 14 listopada 1996 r. w sprawie zakresu czynności radcy kolegium ds. wykroczeń przy sądzie rejonowym oraz w sprawie nadzorowanych przez tego radcę czynności administracyjnych sekretariatu kolegium (Dz.Urz. Ministerstwa Sprawiedliwości nr 5, poz. 38) jest kierownikiem sekretariatu kolegium ds. wykroczeń. Radcowie kolegium zgodnie z dotychczasowym brzmieniem ustawy o ustroju kolegiów ds. wykroczeń winni spełniać określone warunki, tj. posiadać wyższe wykształcenie prawnicze lub administracyjne i staż pracy. Wszyscy zatrudnieni radcowie kolegium spełniają te wymogi, a wielu z nich posiada aplikacje radcowskie bądź też specjalistyczne roczne podyplomowe studium z zakresu wykroczeń. Błędem zatem jest traktowanie radców kolegiów jako pracowników niesądowych w ww. projekcie ustawy.
Wątpliwości budzi również przewidywany w projekcie sposób ustalania stosunku pracy, tj. poprzez wygaśnięcie. Zapis taki świadczy o tym, że projektodawca traktuje obecnie zatrudnionych radców kolegiów jako pracowników mianowanych, podczas gdy w dotychczasowych taryfikatorach kwalifikacyjnych resortu stanowisko radcy należy do grupy pracowników wymiaru sprawiedliwości i od dnia przejęcia kolegiów przez resort sprawiedliwości nigdy ta grupa zawodowa nie była traktowana jako grupa urzędników mianowanych.
W świetle przejęcia wykroczeń do kognicji sądowej, czy nie uważa pan minister, że nie powinna być zamiarem resortu rezygnacja z tak wysoko wykwalifikowanych specjalistów tej dziedziny prawa? Czy nie byłoby właściwe dokonanie zapisu obligującego sądy powszechne do zatrudnienia radców kolegiów (obecnie jako specjalistów w społecznym organie orzeczniczym) na stanowiskach pozaorzeczniczych? Przyjmując zapis, że gdy pracownik zajmujący stanowisko radcy kolegium nie ma woli wiązania się pracą w tym organie, w terminie miesiąca lub trzech powinien wystąpić z wnioskiem o rozwiązanie stosunku pracy z tytułu likwidacji stanowiska pracy? Ponadto jakie osłony socjalne przewiduje się dla zwalnianych radców kolegiów? Proszę pana ministra o udzielenie odpowiedzi na wyżej postawione pytania.
Poseł Czesław Pogoda
Kłodzko, dnia 6 czerwca 2001 r.