Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu
Szanowny Panie Ministrze! Ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowiąca załącznik do obwieszczenia ministra pracy i polityki społecznej z dnia 24 stycznia 2001 r. (DzU z 2001 r. nr 6, poz. 56) określa zadania państwa w zakresie łagodzenia skutków bezrobocia, zatrudnienia oraz aktywizacji zawodowej bezrobotnych i innych osób poszukujących pracy.
Powiatowe urzędy pracy w myśl ww. ustawy inicjują szkolenia bezrobotnych w celu zwiększenia ich szans na uzyskanie zatrudnienia, podwyższenia dotychczasowych kwalifikacji zawodowych lub zwiększenia aktywności zawodowej, zwłaszcza w razie braku kwalifikacji zawodowych, konieczności zmiany kwalifikacji w związku z brakiem propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub utraty zdolności do wykonywania pracy w dotychczas wykonywanym zawodzie. Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu powiatowe urzędy pracy kierują bezrobotnego na wskazane przez niego szkolenie, jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że szkolenie to zapewni uzyskanie pracy, koszt tego szkolenia nie przekroczy dwukrotnego wynagrodzenia, a także spełniony jest przynajmniej jeden z warunków, określonych w art. 15 ust. 1.
Mając na uwadze trudną sytuację finansową budżetu państwa i urzędów pracy oraz ciężki los osób pozostających bez pracy, mam pytania do pana ministra:
1. Czy pan minister jest zdania, iż szkolenia lub kursy dla osób pozostających bez pracy prowadzone przez powiatowe urzędy pracy są najlepszym sposobem i lekarstwem w Polsce na walkę z bezrobociem?
2. Czy pan minister nie uważa, iż obecnie prowadzone kursy i szkolenia przez powiatowe urzędy pracy dla bezrobotnych nie dostosowują ich kwalifikacji do obecnych wymogów rynku pracy?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 30 lipca 2001 r.