Szanowna Pani Minister! Zgłosili się do mojego biura poselskiego zdesperowani mieszkańcy ul. Sanickiej 138
Szanowna Pani Minister! Zgłosili się do mojego biura poselskiego zdesperowani mieszkańcy ul. Sanickiej 138 w Radomsku z prośbą o interwencję i pomoc w załatwieniu.
Już wstępna i tylko częściowa analiza materiałów przedstawionych w tej sprawie pozwala stwierdzić, że w tej sprawie wymiar sprawiedliwości, począwszy od sądów, przez prokuraturę, a kończąc na notariuszu i radcach prawnych, wykazał się, delikatnie mówiąc, wyjątkową opieszałością, a wręcz nieudolnością w egzekwowaniu prawa.
Oto skrótowy opis sprawy:
1. Rok. 1927 za aktem notarialnym nr 1018 zostaje ustanowiona na nieruchomości, o której mowa wyżej, służebność przejazdu i przechodu,
2. Służebność ta ujawniona w rejestrze gruntów jako działka nr 36/2 figurowała do 1997 r. jako droga skarbu państwa zarządzana przez Urząd Miasta w Radomsku,
3. W 1997 r. zostaje bezprawnie zajęta i zaorana przez właściciela sąsiedniej działki Stefana Krakowicza i de facto przyłączona do jego nieruchomości,
4. Efektem tego bezprawnego przyłączenia jest odcięcie od głównej ulicy Sanickiej właścicieli czterech posesji,
5. Właściciele odciętych posesji występują do sądu o naruszenie stanu posiadania i 9 kwietnia 1999 r. sąd wydaje postanowienie o zabezpieczeniu powództwa poprzez nakazanie pozwanym niedokonywania jakichkolwiek czynności na spornej drodze i udostępnienie możliwości przejazdu i przechodu,
6. Pozwani w tym czasie uzyskują za aktem notarialnym nr A 1829/99 wygaśnięcie służebności ustanowionej w 1927 r. Błąd notariusza, niesprawdzenie przez tego ostatniego prawdziwości przedłożonych do aktu dokumentów skutkuje tym, że pozwani stają się właścicielami nieistniejącej w księgach wieczystych działki a jednocześnie znika, wygasa istniejąca służebność,
7. 24 lutego 2000 r. zostaje wniesione powództwo o unieważnienie aktu notarialnego oraz ustanowienie służebności przejazdu i przechodu, a jednocześnie z wniosku powódki Prokuratura Rejonowa w Radomsku zastanawia się nad wniesieniem wniosku o zabezpieczenie tegoż powództwa.
Na efekty opieszałego działania wymiaru sprawiedliwości nie trzeba było długo czekać. Ludzie tam zamieszkali od 5 lat pozostają odcięci od możliwości normalnego korzystania z drogi, nie może do nich dojechać karetka pogotowia ((efekt to niemożność udzielenia pomocy medycznej i w konsekwencji śmierć jednego z mieszkańców), nie może do nich dojechać nawet karawan, by zabrać zwołki zmarłego, w wiosenno-jesienne słoty brodzenie przez błota do drogi głównej.
O sprawie pisał już tygodnik NIE, kopię artykułu pozwala sobie załączyć.
Sumując: prawdopodobne błędy urzędnicze i notariusza wsparte nieudolnością i opieszałością sądów i prokuratury prowadzą do ludzkich tragedii i ośmieszenia prawa.
Mam pełną świadomość niedofinansowania wymiaru sprawiedliwości, braków w obsadach stanowisk sędziowskich i prokuratorskich, miernej komputeryzacji, ale wydaje się, że nie jest to wystarczające wytłumaczenie dla opieszałości prowadzonych postępowań sądowych i karnych.
Mając na uwadze powyższe, zadaję następujące pytania:
Jakie w najbliższym czasie działania zamierza podjąć Ministerstwo Sprawiedliwości w zakresie usprawnienia funkcjonowania sądów i prokuratur, których efektem będzie maksymalne przyspieszenie prowadzonych spraw i postępowań sądowych i prokuratorskich?
Jednocześnie proszę i wnoszę do pani minister o szczegółowe zbadanie opisanej sprawy i podjęcie stosownych działań mających na celu szybkie i efektywne wyegzekwowanie prawa w tej sprawie.*)
Z poważaniem
Poseł Zbigniew Musiał
Warszawa, dnia 22 stycznia 2002 r.