Konsorcjum bankowe z Kredyt Bankiem na czele w 1997 r. przyznało inwestorowi - spółce
Konsorcjum bankowe z Kredyt Bankiem na czele w 1997 r. przyznało inwestorowi - spółce Laboratorium Frakcjonowania Osocza - 32 mln dolarów kredytu, który w 60% poręczył rząd Włodzimierza Cimoszewicza (w składzie z panami Markiem Belką i Wiesławem Kaczmarkiem - obecnymi ministrami). Fabryka miała rozpocząć produkcję osocza we wrześniu 1999 r. Dziś w Mielcu stoją jedynie dwa puste budynki.
28.01.2002 r. w ˝Rzeczposolitej˝ ukazał się artykuł ˝Osocze rozlało się w Mielcu˝, sporządzony przez dziennikarza redakcyjnego Józefa Matusza. Przytaczamy fragment artykułu: W listopadzie 1995 r. powołano kolejną komisję, która wskazała na spółkę Nedepol, należącą do Zygmunta Nizioła, polskiego emigranta z Wielkiej Brytanii, handlującego sprzętem medycznym. Zaznaczono jednak, że inwestycja jest niezwykle ryzykowna i nie powinno się angażować środków skarbu państwa (...). Dwie komisje rządowe i analitycy Ministerstwa Gospodarki zalecali, by przedsięwzięciu nie udzielać gwarancji rządowych. Mimo to minister gospodarki, początkowo niechętny inwestycji, gwarancje poparł, a rząd je przyznał (...). Nedepol powołał spółkę Laboratorium Frakcjonowania Osocza.
W 1996 r. dokonano w niej sprzedaży udziałów. Jednym z nabywców został Włodzimierz Wapiński (8% udziałów), bliski przyjaciel prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, Wiesława Kaczmarka i Marka Siwca. Kiedy kredytodawca stwierdził, że inwestycja nie postępuje, wstrzymał kredytowanie. Do tego czasu pobrano 21 mln dolarów, za które postawiono jedynie dwa murowane budynki. Nie wiadomo, na co zostały przeznaczone pożyczone pieniądze. Wobec powyższego w niedługim czasie konsorcjum, które wypowiedziało umowę kredytu, zwróciło się o zwrot sumy 21 mln dolarów do poręczyciela, tj. skarbu państwa.
W związku z powyższym prosimy o odpowiedź na następujące pytania:
1. Jakie powody legły u podstaw decyzji rządu premiera Włodzimierza Cimoszewicza dotyczącej udzielenia w 1997 r. poręczenia bankowego na opisaną w niniejszej interpelacji inwestycję, uznaną przez ekspertów za ryzykowną?
2. Czy w świetle artykułu z Rzeczpospolitej (˝Osocze rozlało się w Mielcu˝, 28.01.2002 r.) decyzja o udzieleniu poręczenia bankowego dla inwestycji, której zdaniem dziennikarza, udziałowcem jest pan Włodzimierz Wapiński, wg informacji prasowych zażyły przyjaciel pana prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego i pana ministra Wiesława Kaczmarka, miała związek z czynnym udziałem pana Wapińskiego w kampanii wyborczej kandydata na prezydenta pana Aleksandra Kwaśniewskiego?
3. Czy decyzja ta była przedmiotem kontroli ze strony Najwyższej Izby Kontroli, a jeżeli tak, to jaki był wynik tej kontroli?
4. Czy w świetle faktu, iż w wyniku tej decyzji skarb państwa poniesie - jak donosi prasa - stratę w wysokości ok. 50 mln, pan premier zamierza zwrócić się do NIK i do prokuratury o wszczęcie odpowiednich postępowań kontrolnych i wyjaśniających?
5. Czy w sytuacji potwierdzenia zarzutów, o których mowa w rzeczonym artykule, w drodze postępowania prowadzonego przez NIK i właściwą jednostkę prokuratury pan premier wyciągnie najostrzejsze konsekwencje służbowe wobec panów ministrów Marka Belki, Włodzimierza Cimoszewicza i Wiesława Kaczmarka?
Z poważaniem
Posłowie Marek Kuchciński,
Mariusz Kamiński,
Przemysław Gosiewski
i Krzysztof Jurgiel
Warszawa, dnia 11 lutego 2002 r.