Wielce Szanowny Panie Ministrze! Rozporządzeniem ministra gospodarki z dnia 15 grudnia 2000 r. (DzU
Wielce Szanowny Panie Ministrze! Rozporządzeniem ministra gospodarki z dnia 15 grudnia 2000 r. (DzU 2000 nr 122, poz. 1336) w sprawie obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła, a także ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz zakresu tego obowiązku, wprowadzono regulację w zakresie obrotu energii elektrycznej uzyskiwanej ze źródeł niekonwencjonalnych, przez które rozumieć należy: elektrownie wodne, elektrownie wiatrowe, biogaz pozyskany w szczególności z instalacji przeróbki odpadów zwierzęcych, oczyszczalni ścieków, składowisk odpadów komunalnych, biomasy, biopaliw. Zgodnie z ww. aktem normatywnym przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną lub ciepłem jest obowiązane do zakupu, odpowiednio do zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, tj. do energii elektrycznej albo ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych przyłączonych do wspólnej sieci, niezależnie od wielkości mocy zainstalowanej w źródle. Obowiązek ten zostanie spełniony przez przedsiębiorstwa energetyczne, jeżeli udział ilości energii elektrycznej wytworzonej w źródłach niekonwencjonalnych i odnawialnych w wykonanej, całkowitej rocznej sprzedaży energii elektrycznej przez dane przedsiębiorstwo energetyczne wynosi nie mniej niż: 2,4% w 2001 r., 2,5% w 2002 r., 2,65% w 2003 r., 2,85% w 2004 r. i rośnie proporcjonalnie do 7,5% w 2010 r.
Praktyki stosowane przez przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się obrotem energią elektryczną dowodzą, iż trzymają się one przy zakupie energii uzyskiwanej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych, w tym głównie energii pochodzącej ze spalania biomasy - 98% i energii wodnej - ok. 2%, minimalnych limitów określonych wyżej przywołanym rozporządzeniem. W związku z dużo większymi mocami produkcyjnymi źródeł niekonwencjonalnych, tyko w niewielkiej części wykorzystywane są ich możliwości, co prowadzi do wstrzymywania procesu rozwoju oraz do znacznego zmniejszenia rentowności. Opisana sytuacja prowadzi do utrzymania monopolu ˝molochów˝ produkujących energię ze źródeł konwencjonalnych, przyczyniających się dramatycznie do produkcji gazów wywołujących efekt cieplarniany. Mając więc na względzie, iż źródła niekonwencjonalne i odnawialne są podstawowym instrumentem w zakresie ochrony środowiska, co ma niebagatelne znaczenie w przeddzień wstąpienia RP do Unii Europejskiej, korzystanie z najniższych limitów zakupu ˝czystej energii˝ określonych rozporządzeniem prowadzi do blokowania ich rozwoju.
Równocześnie w skali kraju występują bardzo duże rozbieżności w zakresie kształtowania ceny za energię pochodzącą ze źródeł odnawialnych i niekonwencjonalnych, które sięgają nawet 100%. Prowadzi to do nieuzasadnionego różnicowania sytuacji producentów tej kategorii energii, a równocześnie nie istnieją możliwości przesyłu energii na terenie całego kraju od indywidualnych producentów. W niektórych częściach kraju producenci odnawialnych źródeł energii są więc skazani na nieopłacalne stawki za jednostkę energii, prowadzące wreszcie do upadku tych podmiotów. Wspomniane wyżej rozporządzenie nie tworzy jakichkolwiek instrumentów, które zapobiec miałyby tej sytuacji.
Obok walorów proekologicznych odnawialnych źródeł energii należy również wskazać walor społeczny. Wiąże się to ze statystykami, które wskazują, iż ten rodzaj źródeł energii daje 1,5 do 2 razy więcej miejsc pracy niż duże, konwencjonalne elektrownie, a 15 razy więcej niż elektrownie. Rozwój tego sektora energetycznego daje więc dużą szansę walki z bezrobociem w regionach o wysokim wskaźniku, które częstokroć posiadają doskonałe warunki dla jego rozwoju (np. woj. warmińsko-mazurskie).
Kolejną korzyścią z rozwoju odnawialnych źródeł energii jest generowanie dodatkowych dochodów dla społeczności lokalnych oraz pozytywny wpływ na integrację i rozwój obszarów położonych peryferyjnie i obszarów wiejskich. Jest to możliwe dzięki ich mobilności z jednej strony, jak i powiązaniu niektórych sektorów z rozwojem rolnictwa i leśnictwa (biomasy). Jednocześnie wydaje się, że dominującym kierunkiem rozwoju powinno być wspieranie sieci zasilanych z tych źródeł (małe systemy energetyczne), co jeszcze bardziej wpływać będzie na rozwój regionów, w których sieci takie funkcjonują. Niestety rozporządzenie ministra gospodarki z dnia 15 grudnia 2000 r. w sprawie obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych nie tworzy podstaw prawnych do realizacji omówionych celów.
W związku z powyższym proszę uprzejmie o udzielenie odpowiedzi na pytanie: Czy możliwe jest derogowanie rozporządzenia ministra gospodarki z dnia 15 grudnia 2000 r. (DzU 2000 nr 122, poz. 1336) w sprawie obowiązku zakupu energii elektrycznej ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz wytwarzanej w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła, a także ciepła ze źródeł niekonwencjonalnych i odnawialnych oraz zakresu tego obowiązku?
Z wyrazami szacunku
Poseł Jan Antochowski
Warszawa, dnia 11 marca 2002 r.