Szanowny Panie Ministrze! Regionalna Izba Gospodarcza w Katowicach wystosowała do mojego biura poselskiego pismo
Szanowny Panie Ministrze! Regionalna Izba Gospodarcza w Katowicach wystosowała do mojego biura poselskiego pismo z dnia 7 lutego br. informujące o polityce regulowania zobowiązań stosowanej przez Nadwiślańską Spółkę Węglową wobec swoich dostawców.
Proces restrukturyzacji polskiego górnictwa, jak powszechnie wiadomo, wiązał się m.in. z powstaniem wielu małych firm, świadczących obecnie usługi na rzecz spółek węglowych, a zatrudniających w znacznej części osoby zwalniane z kopalń. Takie rozwiązanie jest zrozumiałe i ma uzasadnienie ekonomiczne. Koszt usług świadczonych na rzecz spółek węglowych przez te małe firmy jest znacznie niższy od kosztów, jakie wcześniej ponosiły spółki, wykonując tę samą pracę w ramach własnych struktur organizacyjnych. Takie rozwiązania ekonomiczne funkcjonują również teoretycznie w przypadku Nadwiślańskiej Spółki Węglowej SA.
Niestety, jak dowiedziałem się z powołanego wcześniej pisma Regionalnej Izby Gospodarczej w Katowicach - Nadwiślańska Spółka Węglowa SA prowadzi względem swoich ˝małych˝ podwykonawców własną politykę, niemającą nic wspólnego z realizowaną przez pański rząd strategią wspierania małych i średnich przedsiębiorstw kooperujących ze spółkami węglowymi.
Zdaniem przedsiębiorców zrzeszonych w izbie niewłaściwy sposób realizacji płatności na rzecz małych firm przez zarząd Nadwiślańskiej Spółki Węglowej wciąż generuje ich coraz wyższe straty, prowadzi do utraty płynności finansowej, powiększa zaległości podatkowe i z tytułu składek ubezpieczeniowych - a w konsekwencji może stać się główną przyczyną ewentualnego bankructwa i utraty miejsc pracy.
Nadwiślańska Spółka Węglowa SA nagminnie zalega z płatnościami wobec swoich ˝małych˝ kooperantów. Aby uzyskać należną zapłatę za wykonane usługi, właściciele firm zmuszeni są pisać wnioski, podania, prośby, które obowiązkowo muszą zawierać ich oświadczenia o rezygnacji z naliczania odsetek. Mimo wprowadzenia ograniczenia terminu płatności do 30 dni nadal nagminnie termin ten nie jest przez spółkę dotrzymywany. Nadwiślańska Spółka Węglowa SA stosuje też bardzo niekorzystne dla firm usługowych formy zapłaty - nie w formie gotówki, lecz zapłaty węglem - realizowane pośrednio przez Nadwiślański Węgiel SA. Jest oczywiste, że sprzedaż węgla powinna być realizowana przez wyspecjalizowane i przygotowane do tego podmioty, a nie małe firmy, które mają zupełnie inny przedmiot działalności, lecz, aby odzyskać swoje pieniądze, są po prostu zmuszone węgiel ten spieniężyć. Oczywiste jest także, że zapłata w firmie ekwiwalentu węglem zamiast ustalonej gotówki w znacznym stopniu utrudnia prowadzenie przez tych ˝małych˝ kooperantów ich normalnej działalności. Dodatkowo zabiera im także dalszych 10% wartości otrzymanego węgla - tyle bowiem wynosi przeciętna prowizja z tytułu sprzedaży tego węgla przez dealerów czy pośredników.
W obecnej sytuacji zapytuję pana ministra:
1. Czy pański rząd wie o praktykach stosowanych przez Nadwiślańską Spółkę Węglową? Czy zdaniem pana ministra małe i średnie firmy kooperujące ze spółką powinny być zadowolone z obecnego stanu rzeczy?
2. Czy w aspekcie prowadzonej przez rząd polityki wspierania małych i średnich przedsiębiorstw, szczególnie w sytuacji tak ogromnego bezrobocia, spółka skarbu państwa, jaką jest Nadwiślańska Spółka Węglowa SA, może nadal bezkarnie prowadzić politykę wyniszczania finansowego swoich ˝małych˝ kooperantów?
3. Czy zdaniem pana ministra zgodne z prawem są praktyki wymuszania na usługobiorcach oświadczeń o rezygnacji z dochodzenia należnych odsetek? Czy dopuszczalna i zgodna z prawem jest nagminna zamiana formy zapłaty tym firmom z gotówki na węgiel, czego konsekwencją jest konieczność ponoszenia dodatkowych, kolejnych opłat na rzecz dealerów i pośredników w handlu węglem?
4. Czy rząd zamierza nadal sankcjonować obecny stan rzeczy, w którym duże podmioty gospodarcze, do jakich zalicza się także Nadwiślańska Spółka Węglowa SA, należące do skarbu państwa bezkarnie wykorzystują swoją przewagę nad małymi i średnimi firmami kooperującymi, dla których są często jedynym odbiorcą?
Oczekuję, że pan minister niezwłocznie podejmie stosowne kroki w tej sprawie. Pozwalam sobie wyrazić także nadzieję, że polityka trybu, terminu i form realizowania płatności przez Nadwiślańską Spółkę Węglową SA na rzecz jej kooperantów poddana zostanie wnikliwej analizie przez stosowne organy.
Z wyrazami szacunku
Poseł Edward Płonka
Żywiec, dnia 18 marca 2002 r.