Na mocy ustawy z 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o uprawnieniach do
Na mocy ustawy z 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego oraz zmianie innych ustaw (DzU z 2002 r. nr 4, poz. 34) uprawnienia osób niepełnosprawnych zostały drastycznie ograniczone.
Środowiska niepełnosprawnych uznają te zmiany za niesprawiedliwe oraz sprzeczne z zasadą wyrównywania szans osób niepełnosprawnych. Niepełnosprawni pytają wprost o zgodność tych zmian z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej z uchwałą Sejmu RP z dnia 1 sierpnia 1997 r. Karta praw osób niepełnosprawnych oraz prawem obowiązującym w Unii Europejskiej.
Szczególną wymowę ma Karta praw osób niepełnosprawnych. W § 2 tej uchwały Sejm Rzeczypospolitej Polskiej stwierdza, że prawa zawarte w karcie wynikają z Konstytucji RP, Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, Konwencji Praw Dziecka, Standardowych zasad wyrównywania szans osób niepełnosprawnych oraz aktów prawa międzynarodowego i polskiego. W § 3 uchwały Sejm Rzeczypospolitej Polskiej wezwał rząd oraz władze samorządowe do podjęcia działań zmierzających do rzeczywistego przestrzegania tych praw.
Potwierdzają się więc obawy, że pozbawienie osób niepełnosprawnych praw do ulg komunikacyjnych pogarsza ich i tak niski status materialny oraz stanowi poważny element dyskryminacji tej grupy obywateli.
W związku z powyższym prosimy o odpowiedź na następujące pytania:
1. Czy przepisy ustawy o zmianie ustawy o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego oraz zmianie innych ustaw (DzU z 2002 r. nr 4, poz. 34) nie prowadzą do dyskryminacji obywateli Rzeczypospolitej Polskiej mających status osób niepełnosprawnych i ich rodzin?
2. Czy wprowadzone uregulowania z inicjatywy koalicji SLD-PSL-UP nie wskazują, iż rząd pana premiera nie chroni dostatecznie praw dzieci i osób dorosłych ze środowisk niepełnosprawnych?
3. Czy widzi pan premier, i w jakiej perspektywie czasowej, konieczność wprowadzenia przepisów poprawiających warunki życia osobom niepełnosprawnym?
4. Kiedy nastąpi zmiana polityki rządu pana premiera w kierunku rzeczywistej ochrony praw osób niepełnosprawnych?
5. W jaki sposób rząd widzi poprawę sytuacji osób niewidomych, z których wiele przestaje podróżować środkami komunikacji (głównie na różne formy leczenia i profilaktyki), ponieważ odebrano im ulgowe przejazdy?
6. W jaki sposób zostanie zabezpieczona rehabilitacja osób niesłyszących i z wadami słuchu, także głuchoniemych?
7. Czy rehabilitacja ta nie powinna być podejmowana przez władze publiczne w pełnym zakresie?
8. Czy nie należy uporządkować w tej materii działań Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, który dofinansowywał w poszczególnych latach, w różnym stopniu, organizacje pozarządowe świadczące usługi na rzecz niepełnosprawnych (np. działalność Polskiego Związku Głuchych)?
9. Jak rząd zamierza przeciwdziałać sytuacjom, w których samorządy lokalne ze względu na brak środków coraz częściej odmawiają pomocy organizacjom pozarządowym opiekującym się osobami niepełnosprawnymi?
Z poważaniem
Posłowie Marek Kuchciński,
Przemysław Gosiewski
i Krzysztof Jurgiel
Warszawa, dnia 11 marca 2002 r.