Obecnie w Polsce istnieją dwie faktycznie sprzeczne ze sobą ustawy w zasadniczy sposób regulujące
Obecnie w Polsce istnieją dwie faktycznie sprzeczne ze sobą ustawy w zasadniczy sposób regulujące możliwości uprawiania krótkofalarstwa. Ustawa Prawo telekomunikacyjne zarówno w poprzedniej wersji, jak i obecnie uchwalonej jasno określa charakter służby radioamatorskiej oraz ustawa Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. Ostatnia z ww. ustaw praktycznie uniemożliwia działalność krótkofalarstwa nakazując każdorazowo opracowanie operatów środowiskowych oraz opomiarowywanie anten amatorskich. Przy podstawowym założeniu, że istotą krótkofalarstwa, jest eksperymentowanie oraz używanie urządzeń własnej konstrukcji powoduje to nieustanną potrzebę dokonywania wymaganych przepisami kosztownych i skomplikowanych pomiarów. Taki stan prawny praktycznie uniemożliwia uprawianie krótkofalarstwa w Polsce.
Jednym z najważniejszych argumentów za nowelizacją ustawy jest fakt, że krótkofalarstwo to hobby, a urządzenia radioamatorskie nie służą żadnym celom komercyjnym. Krótkofalowcy od zawsze szanowali zasady współżycia oraz bezpieczeństwo osób postronnych, niejednokrotnie służąc społeczeństwu w czasie klęsk żywiołowych, gdy zawodzą inne ˝profesjonalne˝ systemy komunikacji, np. w czasie powodzi na Opolszczyźnie w 1997 roku.
W kontekście tego, co powyżej za niesłuszne można uznać stawianie krótkofalowcom wymagań w zakresie ochrony środowiska identycznych z tymi, które obowiązują profesjonalistów, takich jak operatorzy sieci telefonii komórkowej, stacje nadawcze radiowe i telewizyjne. Krótkofalowcy używają w większości urządzeń własnej konstrukcji, często dokonując zmian oraz eksperymentów z antenami. Taki stan rzeczy czyni wszelkie pomiary i badania wykonywane na mocy ustawy Prawo ochrony środowiska oraz rozporządzeń wykonawczych w krótkim czasie nieaktualnymi. Sens ich prowadzenia w przypadku krótkofalowców sprowadza się do ponoszenia ogromnych kosztów oraz stanowi źródło znacznych urzędowych utrudnień. Skutecznie ogranicza to rozwój tej bardzo społecznie użytecznej dziedziny, zwłaszcza wśród młodzieży, na rozwoju której zależy wszystkim nowoczesnym społeczeństwom.
W związku z powyższym zapytuję Pana Ministra:
1. Czy wobec przytoczonych aspektów prawnych przewiduje zmianę uregulowań prawnych bardziej przyjaznych środowisku krótkofalowców w Polsce?
2. Czy Pan Minister Środowiska podejmie działania zmierzające do zmiany zapisów prawnych w ustawie Prawo ochrony środowiska˝ w zakresie krótkofalarstwa, a jeśli nie to, dlaczego?
Z poważaniem
Poseł Zygmunt Jerzy Szymański
Ryki, dnia 1 czerwca 2005 r.