Szanowny Panie Ministrze! Obowiązująca obecnie ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień
Szanowny Panie Ministrze! Obowiązująca obecnie ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2004 r. Nr 96, poz. 959 z późn. zm.) określa zasady i tryb udzielania zamówień publicznych oraz organy właściwe w sprawach związanych z jej wykonaniem. Celem wprowadzenia w życie przepisów tego typu było ustalenie przejrzystych dla każdego, w tym przede wszystkim dla biorących udział w przetargach, zasad związanych z wydatkowaniem środków publicznych. Publiczne przetargi miały i mają nadal za zadanie wyeliminowanie z tej sfery życia publicznego jakichkolwiek wątpliwości co do trybu i metod wyboru najkorzystniejszej z punktu widzenia interesów zamawiającego, oferty.
Z posiadanych przeze mnie informacji wynika, iż pomimo obowiązywania przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych wszystkie niejasności nie zostały wyeliminowane. I tak w Agencji Mienia Wojskowego w ostatnich postępowaniach o udzielenie zamówień publicznych na dostawy przedmiotów zaopatrzenia mundurowego (w szczególności dotyczy to postępowania nr 12/M/MON/ZZŚM/PN/ZO/2005 i nr 20/M/MON/ZZŚM/PN/ZO/2005) doszło do rozstrzygnięć niekorzystnych dla podmiotów istniejących w tej branży od wielu lat (szycie mundurów), posiadających nie tylko doświadczenie, kadrę czy narzędzia niezbędne dla należytego wykonania umowy, jak również dysponujących niezbędnymi certyfikatami czy atestami, na rzecz podmiotów niespełniających ww. warunków. Rozstrzygnięcia te budzą moje zaniepokojenie jako posła z uwagi na fakt, iż zachowanie przepisów przetargowych jest tak istotne - nie tylko z punktu widzenia interesów tego resortu, lecz praktycznie całej gospodarki narodowej. Ponadto budzą one moje zaniepokojenie, ponieważ niekorzystne dla owych konsorcjów KAS oraz KWNR rozstrzygnięcia godzą w interesy pracowników owych konsorcjów (w łącznej liczbie ok. 3.000 osób - razem z kooperantami i dostawcami). Moim zdaniem, budzą one też wątpliwości z punktu widzenia naruszenia zasad udzielania zamówień publicznych (zawartych w rozdziale 2, w szczególności dotyczy to art. 7 tej ustawy mówiącego o zachowaniu uczciwej konkurencji oraz równym traktowaniu wykonawców). Niestety, zachowanie uczciwej konkurencji nie może być spełnione w przypadku wygranego przetargu przez podmioty, które nie spełniają m.in. warunków cyt. wyżej ustawy - w szczególności art. 22 ust. 1 pkt. 2 (chodzi o posiadanie niezbędnej wiedzy i doświadczenia oraz potencjału technicznego, a także dysponowanie osobami zdolnymi do wykonania zamówienia). W tym konkretnym przypadku zarówno HAKO sp. z o.o., jak i PASANIL sp. z o.o. nie spełniają ww. warunków (żaden z ww. podmiotów nie wyprodukował do tej pory nawet jednego munduru!), choć podmioty te złożyły oświadczenia, iż spełniają warunki ww. ustawy.
Natomiast firma KONFEKCJONER sp. z o.o. złożyła w ubiegłym roku niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym oświadczenie, o czym został powiadomiony zamawiający, tj. Agencja Mienia Wojskowego. Firma ta nie została jednak wykluczona z przetargu, a nawet przetarg ten wygrała.
Oferta Wykonawcy - konsorcjów KAS i KWNR - biorącego udział w szeregu przetargów organizowanych przez Agencję Mienia Wojskowego - została odrzucona z powodu rzekomego niespełnienia przez gwarancję bankową wystawioną przez Bank Spółdzielczy zabezpieczenia wadium. Według Zamawiającego, złożona przez konsorcjów KAS i KWNR gwarancja, pomimo zapisów w swej treści o bezwarunkowym i nieodwołalnym pokryciu wszelkich zobowiązań wykonawcy na pierwsze jego pisemne żądanie nie ma charakteru gwarancji bezwarunkowej.
Należy podkreślić, iż zgodnie z orzeczeniami Sądu Najwyższego z dnia 28 kwietnia 2005 r. w sprawie III CZP 166/94: ˝Bank udzielający gwarancji opatrzonej klauzulami ˝nieodwołalnie i bezwarunkowo˝ oraz ˝na pierwsze żądanie˝ nie może skutecznie powołać się - w celu wyłączenia lub ograniczenia przyjętego na siebie obowiązku zapłaty - na zarzuty wynikającego ze stosunku podstawowego, w związku z którym gwarancja została wystawiona˝.
Z kolei w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 października 1995 r. II CRN 123/95 podkreśla się, iż ˝Odpowiedzialność gwaranta z gwarancji bankowej˝na pierwsze żądanie˝nie ma charakteru odszkodowawczego, lecz wyraża się obowiązkiem zapłaty uzgodnionej w gwarancji tzw. sumy gwarancyjnej˝. Należy podkreślić, iż analogiczne do Sądu Najwyższego stanowisko zajął Bank Spółdzielczy.
Biorąc powyższe pod uwagę, proszę o odpowiedź na poniższe pytania:
1. Czy przy tak dużych zamówieniach (powyżej 60.000 euro) nie powinien zamawiający weryfikować składanych przez oferentów oświadczeń/dokumentów, jeśli inny podmiot podnosi zarzut dotyczący złożenia przez wygrywającego przetarg właśnie takich wątpliwych oświadczeń?
2. Czy rzekome niespełnienie przez konsorcja KAS i KWNR zapisów SIWZ w zakresie braku zabezpieczenia wadium może być podstawą odrzucenia takiej oferty, jeśli stosowane przez ów Bank procedury dotyczące gwarancji bankowej funkcjonują od wielu lat i nawet w tejże Agencji nigdy wcześniej nie zostały zanegowane a Bank wystawiający gwarancję także nie podważa jej bezwarunkowego charakteru?
3. Czy wybór podmiotów niespełniających warunków ustawy (cyt. wyżej art. 22 ust. 1 pkt. 2) nie wpłynie negatywnie na wizerunek resortu obrony narodowej, jak również nie podważy sensu wydawania pieniędzy z budżetu państwa ze wszystkimi płynącymi z tego faktu konsekwencjami?
Z poważaniem
Poseł Zbigniew Krutczenko
Ostrów Mazowiecka, dnia 1 czerwca 2005 r.