Art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i
Art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymienia kategorie pracowników zatrudnionych w szczególnym charakterze, którym przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony w art. 27 pkt 1 ww. ustawy. W pkt. 5 są tam wymienione osoby wykonujące zawód nauczycieli, wychowawców lub innych pracowników pedagogicznych wykonujących pracę nauczycielską wymienioną w art. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta nauczyciela.
Sformułowanie powyższego przepisu wyłącza z kręgu pracowników zatrudnionych w szczególnym charakterze uprawnione osoby wykonujące zawód trenera, zatrudnione w klubach sportowych.
Funkcja społeczna trenera sportu jest taka sama jak funkcja społeczna pracownika pedagogicznego innego rodzaju - sprowadza się do pomocy rodzicom w prawidłowym wychowaniu dzieci. Wykonywanie zawodu trenera w klubie sportowym jest jednak nieporównywalnie trudniejsze w stosunku do pracy w placówce edukacyjnej. Wiąże się ono z dużymi obciążeniami fizycznymi, szczególnie uciążliwymi dla osób po przekroczeniu 50 roku życia. Liczba godzin pracy jest także zdecydowanie większa w porównaniu do osób zatrudnionych na etacie nauczyciela. Trener jest w podobny sposób jak nauczyciel narażony na stres, który dodatkowo potęguje się w trakcie zawodów sportowych.
Co więcej, osoby zatrudnione na stanowisku trenera w klubach sportowych nie mają możliwości skorzystania z okresów przerw w nauce, z racji tego, iż w czasie ferii zimowych i letnich organizuje się zgrupowania sportowe o szczególnej intensywności.
Mając na uwadze szczególną rolę społeczną trenera, polegającą na pomocy w wychowaniu młodzieży, zapewnianiu jej właściwego rozwoju fizycznego i kształtowaniu prawidłowych postaw obywatelskich, co ponadto wiąże się z narażaniem własnego zdrowia na poważny uszczerbek, uważam, iż osoby posiadające odpowiednie uprawnienia trenerskie i wykonujące zawód trenera w klubie sportowym powinny zostać uznane za pracowników zatrudnionych w szczególnym charakterze.
Uwzględniając powyższe argumenty, proszę Pana Ministra o zajęcie stanowiska, czy nie byłoby zasadne podjęcie inicjatywy mającej na celu zmianę art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Z wyrazami szacunku
Poseł Paweł Poncyljusz
Warszawa, dnia 27 czerwca 2005 r.