Szanowny Panie Ministrze! Dzisiejsze tragiczne wydarzenia w Londynie w sposób niezwykle krwawy unaoczniły, że
Szanowny Panie Ministrze! Dzisiejsze tragiczne wydarzenia w Londynie w sposób niezwykle krwawy unaoczniły, że złowrogie zagrożenie atakami terrorystycznymi przeprowadzanymi przez komórki międzynarodowych organizacji ekstremistycznych pozostają wciąż niezwykle aktualne i żaden kraj z kręgu kultury zachodniej nie może pozwolić sobie na jego lekceważenie.
Polska, jako członek koalicji antyterrorystycznej i jako państwo, którego siły zbrojne obok Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i innych znajdują się na pierwszej linii frontu walki z wszechświatowym terroryzmem, a zatem w sposób bezpośredni zagrożona aktami terroru, powinna zatem przywiązywać tym większą wagę do kwestii zapewnienia bezpieczeństwa.
Niestety pierwsze sygnały wskazują, że nasz kraj nie jest wciąż odpowiednio przygotowany na tego typu zagrożenia. Brak wciąż odpowiednich skutecznych i sprawnie działających systemów koordynacji i zarządzania kryzysowego, które sprawnie funkcjonowałyby nie na papierze, ale np. w maksymalnie zbliżonych do rzeczywistości symulacji i ćwiczeń. Jednostkom antyterrorystycznym naszej policji wciąż brakuje odpowiedniego sprzętu, np. noktowizorów czy bezpiecznych i kompatybilnych z innymi służbami środków łączności (poruszałem już tę kwestię w zapytaniu poselskim nr 2973 z 31 marca 2004 r. skierowanym na ręce Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji). Możliwość wprowadzenia wojskowych jednostek specjalnych absolutnie nie rozwiązuje problemów, tym bardziej że z rozmaitych względów (formalno-prawnych, organizacyjnych, proceduralnych) użycie jednostek sił zbrojnych w czasie pokoju potrafi nastręczyć wiele problemów i często przynosi więcej kłopotów niż korzyści.
Ponieważ zagrożenie jest niezwykle poważne i nie wolno go lekceważyć, uprzejmie proszę o pilne przedstawienie kompleksowej i wyczerpującej informacji, jakie działania podjęto dotychczas w resorcie spraw wewnętrznych i podległych mu służbach, aby poprawić zdolność do zapewnienia bezpieczeństwa w państwie oraz skuteczność przeciwdziałania zagrożenia aktami terroryzmu, wobec których stoi nasz kraj.
Czy przeprowadzano ćwiczenia w warunkach maksymalnie zbliżonych do warunków rzeczywistych, a jeśli tak, to jakie były ich rezultaty? Czy wyciągnięto z nich odpowiednie wnioski?
Jak sprawdziły się podsystemy kierowania i koordynacji działań? Jak wyglądała współpraca między poszczególnymi służbami, jak również jednostkami cywilnymi, administracją różnych szczebli?
Czy sprawdziły się obowiązujące obecnie regulaminy i procedury postępowania? Czy nie wymagają one poprawy?
Jak na dzień dzisiejszy przedstawia się kwestia wyposażenia w sprzęt (noktowizory, ˝bezpieczne˝ środki łączności, kamizelki kuloodporne, uzbrojenie) policyjnych jednostek antyterrorystycznych?
Z poważaniem
Poseł Grzegorz Dolniak
Warszawa, dnia 7 czerwca 2005 r.