Kryteria stosowane przy opracowywaniu planów finansowych Narodowego Funduszu Zdrowia powodują dysproporcje w wysokości przekazywanych
Kryteria stosowane przy opracowywaniu planów finansowych Narodowego Funduszu Zdrowia powodują dysproporcje w wysokości przekazywanych środków finansowych na ochronę zdrowia w poszczególnych rejonach Polski. W wyniku przyjęcia takich założeń województwo podlaskie w stosunku do innych województw otrzymuje znacznie mniej funduszy na realizację świadczeń zdrowotnych. Sytuacja ta jest dyskryminująca i budzi uzasadniony sprzeciw mieszkańców oraz administratorów służby zdrowia. Podział taki jest po prostu niesprawiedliwy.
Wychodząc z takiego stanowiska, skierowałem 17 czerwca 2004 roku interpelację poselską do Wicepremiera Rządu Jerzego Husnera dotyczącą zasad i kryteriów podziału przez Radę Narodowego Funduszu Zdrowia dodatkowych środków finansowych w wysokości ok. 170 mln złotych przeznaczonych na ochronę zdrowia. Kolejna moja interpelacja z 20 lipca 2004 roku w tej sprawie dotyczyła podziału drugiej transzy dodatkowych środków, który nie był zgodny z zasadą równego traktowania poszczególnych województw i ich mieszkańców w zakresie korzystania z możliwości ochrony zdrowia. Województwo podlaskie przy podziale pierwszej transzy dodatkowych środków otrzymało 2,7%, zaś w następnej - 3,1% kwoty przeznaczonej do podziału.
Powyższy problem, mimo że zasadniczy dla funkcjonowania służby zdrowia na terenie województwa podlaskiego, nie wyczerpuje wszystkich aspektów tego niezwykle ważnego zagadnienia. Dodatkową niesprzyjającą okolicznością jest
stosowana przez Podlaski Oddział Narodowego Funduszu Zdrowia zaniżona wartość 1 punktu stanowiącego podstawę do wyceny poszczególnych świadczeń zdrowotnych.
Przykładem występowania takich praktyk jest sytuacja Samodzielnego Publicznego Dziecięcego Szpitala Klinicznego Akademii Medycznej w Białymstoku, gdzie cena 1 punktu została obniżona z 9,80 i 10,00 w 2004 roku do kwoty 9,65 złotych w 2005 roku. Konsekwencją tego jest sytuacja, w której przy kontrakcie większym o 7556 punktów Szpital otrzymuje mniej środków. W tym konkretnym przypadku w 2005 roku w stosunku do roku 2004 jest to kwota mniejsza o 654.612 złotych.
Sytuacja Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Białymstoku prezentuje się jeszcze trudniej na tle porównań z podobnymi placówkami medycznymi w kraju. Dla przykładu w Szpitalu Dziecięcym w Warszawie przy ul. Marszałkowskiej stosowana jest stawka w wysokości 10 i 11 złotych za 1 punkt. W odniesieniu do przeliczeń uwzględniających taką wartość 1 punktu białostocka placówka otrzymuje o 3.919.565 złotych mniej środków finansowych.
Kolejną negatywną okolicznością jest fakt, iż Podlaski Oddział Narodowego Funduszu Zdrowia nie stosuje zróżnicowanej wyceny świadczeń w oddziałach pediatrycznych w stosunku do oddziałów dla dorosłych, chociaż procedury zabiegowe tych grup pacjentów wykonywane są w inny sposób. W przypadku dorosłych większość zabiegów odbywa się przy znieczuleniu miejscowym, w przypadku dzieci zaś jest to znieczulenie ogólne. Cena takiego zabiegu jest znacznie wyższa.
Dziecięcy Szpital Kliniczny w Białymstoku ma dobry zespół lekarzy i personelu pomocniczego, jest wyposażony w sprzęt, który może pomóc wielu dzieciom, są pacjenci potrzebujący pomocy. Ze względu jednak na zaproponowane przez NFZ Oddział Wojewódzki w Białymstoku warunki finansowe Dyrekcja Szpitala, protestując przeciwko niskim stawkom, nie podpisała rocznego kontraktu na wykonywanie świadczeń medycznych. Posunięcie to, podyktowane względami odpowiedzialności za los pacjentów i przyszłość placówki, powoduje brak stabilności jej funkcjonowania. Utrudnia to codzienną pracę i uniemożliwia strategiczne planowanie działalności.
Panie Ministrze! Przedstawiona powyżej sytuacja wydaje się jednoznacznie wskazywać na konieczność ujednolicenia stawek za wykonywanie określonych świadczeń medycznych w całym kraju. Zastosowanie takiego rozwiązania jest niezbędnym warunkiem do wprowadzenia zasady zawierania kontraktów długoterminowych, co od dawna jest postulowane przez szpitale i inne placówki służby zdrowia.
Wobec istniejącego stanu rzeczy, na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 roku o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 1996 r. Nr 73, poz. 350 z późn. zm.), proszę Pana Ministra o odpowiedź na następujące pytania:
1. Dlaczego cena 1 punktu w Dziecięcym Szpitalu Klinicznym Akademii Medycznej w Białymstoku w 2005 roku została obniżona w stosunku do roku 2004 i dlaczego cena ta jest niższa niż w podobnej placówce ochrony zdrowia w Warszawie?
2. Jakie działania planuje podjąć Ministerstwo Zdrowia, aby placówki służby zdrowia otrzymywały środki finansowe w wysokości nieuzależnionej od regionu, w którym funkcjonują?
3. Jakie są podstawy różnicowania stawek - ceny 1 punktu będącego podstawą wyceny świadczeń medycznych i w konsekwencji warunkującego prawidłowe funkcjonowanie poszczególnych placówek medycznych?
Poseł Jarosław Zieliński
Warszawa, dnia 29 lipca 2005 r.