Artyści i twórcy na podstawie art. 15 ustawy z dnia 27 września 1973 r.
Artyści i twórcy na podstawie art. 15 ustawy z dnia 27 września 1973 r. o zaopatrzeniu emerytalnym twórców i ich rodzin (DzU nr 38, poz. 225) opłacali indywidualne składki na dodatkowe ubezpieczenie emerytalne niezależnie od ubezpieczenia podstawowego z tytułu jednoczesnego zatrudnienia w ramach stosunku pracy, które finansował pracodawca (opery, teatry, filharmonie). Dotyczy to grupy osób, które w latach 1974-1993 opłacały wysokie składki na wspomniane ubezpieczenie z zamiarem zapewnienia sobie w przyszłości godziwej emerytury. I tak w latach:
1974 - wysokość składek na indywidualne ubezpieczenie emerytalne wynosiła 24 000 zł przy średniej płacy krajowej 38 220 zł, co stanowiło 62,8% zarobków,
1975 - 24 000 zł przy średniej płacy 46 956 zł, czyli 51,1% zarobków,
1976 - 24 000 zł przy średniej płacy 51 372 zł,
1977 - 24 000 zł,
1978 - 24 000 zł,
1979 - 4 279 zł.
Powyższe dane oficjalnie przedstawił ZUS. Artyści w latach 80. i 90. nadal opłacali składki i nie zostali poinformowani przez ZUS, że powinni zaprzestać wpłat składek, gdyż nie zostanie to uwzględnione przy naliczaniu wysokości emerytur. Ludzie ci czują się pokrzywdzeni i oszukani. Przez kilkanaście lat z własnych środków płacili wysoką składkę na dodatkowe ubezpieczenie emerytalne (takich składek samodzielnie nie opłacały żadne inne grupy zawodowe), by w końcu dowiedzieć się, że nie zostanie uwzględnione to w postawie wymiaru emerytury.
W załączeniu lista osób opłacających składki na dodatkowe ubezpieczenie emerytalne.*) Wykaz ten nie jest kompletny, dotyczy kilku tysięcy artystów i twórców w skali kraju i obrazuje wymiar przedstawionego problemu.
Bardzo proszę pana ministra o rozwiązanie tego problemu w sposób satysfakcjonujący tych artystów i twórców, którzy w latach ubiegłych ponosili duży wysiłek finansowy, płacąc znaczne składki na dodatkowe ubezpieczenie emerytalne.
Z wyrazami szacunku
Poseł Marek Muszyński
Warszawa, dnia 26 kwietnia 2002 r.