Szanowny Panie Premierze! W traktatach zawartych po wojnie ówczesny rząd RP przyjął prawne zobowiązanie
Szanowny Panie Premierze! W traktatach zawartych po wojnie ówczesny rząd RP przyjął prawne zobowiązanie wobec sąsiadujących republik radzieckich do materialnego zadośćuczynienia na rzecz obywateli polskich, którzy po repatriacji do kraju pozostawili na Litwie, Białorusi i Ukrainie mienie nieruchome, zwane dalej ˝mieniem zabużańskim˝. Zobowiązanie to, jak sygnalizują mi od lat wyborcy, nie zostało w stosunku do wszystkich uprawnionych wykonane, a rządy demokratyczne w Polsce nie usprawiedliwiły dotychczas swojego zaniedbania w tej sprawie, przyczyniając się do wzrostu uzasadnionego niezadowolenia społecznego i do zacierania w świadomości społecznej pamięci o winie Niemców, polegającej na prowadzeniu zbrodniczej wojny w latach 1939-1945 przeciwko narodom Europy. Mając powyższe na uwadze, proszę uprzejmie pana premiera na podstawie art. 118 ust. 2 Regulaminu Sejmu RP o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1) Czy rząd RP posiada w 2002 r. aktualne informacje na temat form i zakresu zaspokojenia roszczeń obywateli polskich do otrzymania w Polsce ekwiwalentu za tzw. mienie zabużańskie?
2) Jaka jest ilość roszczeń niezaspokojonych, wynikająca z weryfikacji tych roszczeń, które zostały zarejestrowane przez byłe urzędy rejonowe administracji ogólnej, w jaki sposób i w jakim terminie roszczenia niezaspokojne do dziś zostaną uregulowane przez rząd RP?
3) Czy rząd RP przewiduje możliwość wypłacenia ekwiwalentów pieniężnych w przypadkach, gdy zaspokojenie ˝w naturze˝ będzie rodzić trudności zarówno po zobowiązanej stronie rządowej, jak i po stronie uprawnionych wierzycieli skarbu państwa, gdyż często są to już spadkobiercy pierwotnych wierzycieli, którzy mieszkają w różnych miejscowościach kraju?
4) Czy rząd RP uznaje błędność, przyjętej w poprzedniej dekadzie, strategii politycznej, polegającej na łączeniu w projektowanych rozwiązaniach ustawowych roszczeń z tytułu ˝mienia zabużańskiego˝ z roszczeniami z tytułu tzw. reprywatyzacji, a więc na łączeniu sprawy bezdyskusyjnej z problemem niemożliwym do zadowalającego rozwiązania?
5) Czy do ostatecznego pozytywnego załatwienia roszczeń z tytułu ˝mienia zabużańskiego˝ jest potrzebna nowa ustawa, czy nie wystarczy podjęcie decyzji w formie rozporządzenia Rady Ministrów?
6) Czy rząd RP przeprosi obywateli uprawnionych do ekwiwalentu za ˝mienie zabużańskie, którzy do dziś nie otrzymali tego ekwiwalentu, za straty materialne i krzywdę moralną, jakiej doznali wskutek zaniechania administracji rządowej należytej aktywności przy wykonywaniu zobowiązań podjętych przez rząd RP?
7) W jaki sposób polskie organy konstytucyjne uregulowały zagadnienie własności mienia nieruchomego pozostawionego w Polsce przez ludność ukraińską i białoruską, która zgodnie z porozumieniani międzynarodowymi została repatriowana po 1944 r. do Radzieckich Republik Związkowych Ukrainy i Białorusi?
Załączam do niniejszej interpelacji kserokopię pisma p. Krystyny Radeckiej-Szulc z 5 czerwca 2002 r. zawierającego wniosek o skierowanie prośby do pana premiera o interwencję w obronie krzywdzonych przez administrację rządową obywateli, którzy mimo upływu prawie 60 lat nie otrzymali tego, co im się należy od administracji rządowej. O taką interwencję proszę. Proszę uprzejmie pana premiera o skierowanie osobistego listu do p. Krystyny Radeckiej-Szulc.*)
Z wyrazami szacunku
Poseł Janusz Dobrosz
Wrocław, dnia 10 czerwca 2002 r.