Szanowny Panie Premierze! Sytuacja ekonomiczno-finansowa cukrowni stanowiących własność skarbu państwa jest bardzo trudna i
Szanowny Panie Premierze! Sytuacja ekonomiczno-finansowa cukrowni stanowiących własność skarbu państwa jest bardzo trudna i ulega ciągłemu pogarszaniu.
Na rynek wprowadzane są ogromne ilości cukru, po cenach znacznie niższych od ustalonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z 17 lipca 2001 r. w sprawie ustalenia dla producentów cukru minimalnej ceny zbytu cukru na rynku krajowym (DzU nr 81, poz. 878 z 2001 r.). Na przykład dnia 16 czerwca 2002 r. w supermarkecie ˝Real˝ w Lublinie cena 1 kg cukru wynosiła 1,70 zł.
Według nieoficjalnych informacji cukier po zaniżonych cenach wprowadzają na rynek:
1) spółka będąca dystrybutorem prywatnych cukrowni;
2) banki, które przejęły cukier za długi;
3) Agencja Rynku Rolnego.
Z podmiotami tymi zmuszone są do konkurowania na rynku cukrownie państwowe, poprzez sprzedaż cukru poniżej cen ustalonych w rozporządzeniu Rady Ministrów. Za takie postępowanie cukrowniom tym urzędy skarbowe podczas przeprowadzanych kontroli naliczają ogromne kary. Zapłata tych kar może doprowadzić do upadłości cukrowni.
Postępowanie organów państwa w tej sprawie jest niezrozumiałe nie tylko dla rolników.
Powstają podejrzenia, że władze państwa wobec niemożności sprzedania cukrowni inwestorom zagranicznym dążą do ich likwidacji poprzez doprowadzanie do bankructwa.
Proszę więc o wyjaśnienie, czy rzeczywiście podmioty wymienione w moim piśmie dezorganizują rynek cukru w Polsce i czy rozważane są sposoby rozwiązania tej sprawy, np. poprzez zobowiązanie dystrybutorów cukru do jego sprzedaży w ustalonej cenie minimalnej obowiązującej cukrownie państwowe.
Z poważaniem
Poseł Zdzisław Podkański
Lublin, dnia 17 czerwca 2002 r.