Szanowny Panie Ministrze! Wiemy nie od dziś, że schorzenia nosa, gardła, krtani i
Szanowny Panie Ministrze! Wiemy nie od dziś, że schorzenia nosa, gardła, krtani i uszu stanowią poważny problem w wieku rozwojowym dzieci. Otolaryngologia dziecięca zajmująca się tymi schorzeniami zaczęła już pod koniec XIX wieku wyodrębniać się powoli od specjalizacji poświęconej dorosłym pacjentom. To Polska była pierwszym krajem, w którym narodziła się wyżej wspomniana nauka i powstał pierwszy oddział dziecięcy (1895) oraz działające do dziś Towarzystwo Laryngologii Dziecięcej, mające swoje oddziały w USA, Europie i Japonii.
Ojcem polskiej otolaryngologii dziecięcej był słynny doc. Jan Danielewicz, który prowadził po II wojnie światowej dwa największe ośrodki kliniczne - w szpitalu AM przy ul. Lindleya i w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie. To dzięki jego staraniom otolaryngologia dziecięca została zatwierdzona jako odrębna specjalizacja. Jednakże nauka ta została ostatecznie usunięta z listy specjalizacji z chwilą wejścia w życie reformy w dniu 1 stycznia 1999 r., w okresie gdy ówczesnym ministrem zdrowia był Wojciech Maksymowicz.
Tymczasem obecne Ministerstwo Zdrowia stoi na stanowisku, że przywrócenie otolaryngologii dziecięcej na listę systemu specjalizacji lekarskich jest bezzasadne, ze względu na brak sygnałów ze strony środowiska medycznego o potrzebie stworzenia takiej specjalizacji.
W związku z powyższym mam pytania do pana ministra:
1. Czy pan minister jest świadom tego, iż możliwa decyzja pana resortu o braku przywrócenia otolaryngologii dziecięcej do systemu specjalizacji lekarskich, w tym kształcenia podyplomowego, nie tylko naruszy przepis ratyfikowanej przez Polskę Europejskiej Karty Praw Dziecka, ujednoliconej w formie ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. (DzU z 1991 r. nr 91, poz. 408), mówiący o tym, iż prawo do możliwie najlepszej opieki medycznej jest podstawowym prawem, zwłaszcza w odniesieniu do dzieci, oraz art. 35 Karty Podstawowych Praw w Unii Europejskiej, ale także doprowadzi do zaprzestania przeprowadzania szkoleń lekarzy tej specjalności?
2. Czy pan minister podziela opinie polskich pediatrów i laryngologów, iż podjęcie ww. decyzji może doprowadzić do zniszczenia zaplecza naukowego w ww. dziedzinie, a w konsekwencji narazić dzieci na pogorszenie standardów leczenia?
3. Czy pan minister uzna za stosowne i konieczne podjęcie w trybie pilnym niezbędnych kroków zmierzających do przywrócenia otolaryngologii dziecięcej do systemu specjalizacji lekarskich, biorąc pod uwagę istniejącą jeszcze w Polsce bazę szkoleniową (5 klinik i 16 oddziałów tej specjalności)?
Z poważaniem
Poseł Renata Szynalska
Kalisz, dnia 24 czerwca 2002 r.