W dniu 8 czerwca 2002 r. Rada Powiatu Rzeszowskiego podjęła uchwałę w ˝sprawie określenia
W dniu 8 czerwca 2002 r. Rada Powiatu Rzeszowskiego podjęła uchwałę w ˝sprawie określenia zadań i wysokości środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych˝ przeznaczonych na cele rehabilitacji społecznej i zawodowej oraz zatrudniania osób niepełnosprawnych. W zadaniach, które w 2002 r. finansowane są z tych środków przez powiat, nie uwzględniono problemów związanych z:
- likwidacją barier architektonicznych, urbanistycznych, w komunikowaniu się, technicznych i transportowych,
- budową, rozbudową i modernizacją obiektów służących rehabilitacji,
- tworzeniem nowych miejsc w warsztatach terapii zajęciowej.
Równocześnie środki przeznaczone na realizację zadań własnych powiatu muszą być rozdysponowane według z góry narzuconych przepisów.
Na przykład:
- dofinansowanie do środków ortopedycznych nie może przekroczyć 60% ich wartości,
- przy refundacji środków pomocniczych brane są pod uwagę najtańsze produkty,
- dziecku przysługuje refundacja do 1 pary butów w roku, niezależnie od pory roku,
- dofinansowanie do turnusu rehabilitacyjnego jest jednakowe niezależnie od sytuacji materialnej rodzin,
- wysokość środków, które powiat może przeznaczyć na zadania rehabilitacji dzieci i młodzieży niepełnosprawnej, nie może przekroczyć 10% ogólnej kwoty.
Ograniczenia te oraz zbyt mała ilość funduszy przeznaczonych na ten cel ze środków PFRON nie daje możliwości realizacji dotychczas finansowanych poprzez powiat zadań, a tym samym zwiększenia ich zakresu. Zadania z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej stały się obecnie zadaniami własnymi powiatu. Niestety ich realizacja jest fikcją, ponieważ budżet państwa nie przekazał żadnych środków na realizację tych zadań, a traktowanie funduszy przekazywanych przez PFRON jako wystarczających jest nieporozumieniem.
Powiat rzeszowski to 100 wsi i 5 małych miasteczek. Żyje w nim ok. 170 000 mieszkańców, w tym ok. 17 000 osób niepełnosprawnych. Jest to jeden z największych, ale też najbiedniejszych powiatów w Polsce. Do znacznej liczby wsi komunikacja państwowa dociera jedynie dwa razy dziennie. Sprawy osób niepełnosprawnych były zaniedbane przez całe dziesięciolecia. Osoby te najczęściej nie opuszczały swoich domów, nie mając należytego dostępu zarówno do opieki medycznej, socjalnej jak i oświaty. Nowo powstały powiat poważnie potraktował ten problem. W wyniku wspólnych działań radnych, w każdej gminie powstały stowarzyszenia działające na rzecz pomocy zmierzającej do poprawy sytuacji życiowej osób niepełnosprawnych i ich rodzin.
Wprowadzenie nowelizacji ustawy oraz przepisów wykonawczych uniemożliwiło realizację podjętych działań. W okresie ostatnich 3 lat zlikwidowano bariery architektoniczne tylko dla 31 osób, co daje średnio zlikwidowanie jednej bariery w jednej wsi co 3 lata. Opracowany program w tym zakresie nie może być realizowany z powodu nieujęcia tego zadania w planie PFRON. Wzrost cen środków ortopedycznych z równoczesnym ograniczeniem wysokości refundacji spowoduje zahamowanie korzystania ze sprzętu rehabilitacyjnego. Podobnie przedstawia się sytuacja z turnusami rehabilitacyjnymi. Od czasu powołania powiatu pomimo wielu wniosków powiat nie otrzymał środków finansowych na utworzenie ani jednego miejsca w warsztatach terapii zajęciowej. Ograniczenie funduszy na rehabilitację dzieci spowoduje, że w przyszłości nie będą mogły normalnie funkcjonować w społeczeństwie.
Uważam, że nowe przepisy ubezwłasnowolniły radnych powiatu z równoczesnym nałożeniem na nich odpowiedzialności za realizację zadań, na które nie przekazano środków finansowych, ponieważ tylko ok. 5% z nich stanowią dochody własne powiatu. Działanie takie jest wyrazem braku odpowiedzialności rządu za sprawy, które rządząca koalicja w kampanii wyborczej stawiała jako jedne z ważniejszych.
W związku z powyższym domagam się od ministra pracy i polityki społecznej zwiększenia środków z PFRON na pomoc osobom niepełnosprawnym powiatu rzeszowskiego.
Poseł Zygmunt Wrzodak
Warszawa, dnia 15 lipca 2002 r.