W powiecie poznańskim, w jednej z rodzin zastępczych, wychowuje się na podstawie postanowienia sądu
W powiecie poznańskim, w jednej z rodzin zastępczych, wychowuje się na podstawie postanowienia sądu 4 dzieci niepełnosprawnych z opiekunami, w tym dziewczynka upośledzona w stopniu znacznym. Stan jej zdrowia wymaga stałej opieki. Przez okres pobytu w rodzinie zastępczej rodzina zastępcza otrzymywała pomoc pieniężną na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka. W lipcu br. dziewczynka kończy 18 rok życia i równocześnie z mocy prawa ustaje pełnienie funkcji rodziny zastępczej. Dziewczynka ze względu na stan zdrowia z momentem uzyskania pełnoletności pozostanie do czasu jej ewentualnego ubezwłasnowolnienia bez jakiegokolwiek dochodu własnego. Dopiero po ubezwłasnowolnieniu całkowitym i ustanowieniu opiekuna pranego przysługiwać jej będzie renta socjalna w wysokości 418,00 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 136,64 zł.
Obowiązujący stan prawny nie pozwoli na udzielenie pomocy pieniężnej byłej rodzinie zastępczej, której jakiekolwiek obowiązki wygasają z mocy prawa. Jedynie kierując się obowiązkiem moralnym, zmuszona będzie podjąć decyzję podjęcia się obowiązków opiekuna i do tego czasu pełnego utrzymywania dziewczynki ze środków własnych, kosztem pozostałych domowników.
Rodzina również stanie przed problemem ewentualnego umieszczenia dziewczynki w domu pomocy społecznej, gdyż jej dochód będzie niewspółmiernie niski do potrzeb.
Wydaje się koniecznym podjęcie próby zajęcia się losem dzieci, które z uwagi na stan zdrowia, mimo pełnoletności, nigdy nie będą same egzystować. Mogłyby one przebywać w rodzinach niespokrewnionych zamiast w domu pomocy społecznej, ale do tego konieczne jest uregulowanie sytuacji prawnej wychowanków rodzin zastępczych upośledzonych umysłowo ze znacznym stopniem niepełnosprawności.
Poseł Waldy Dzikowski
Warszawa, dnia 22 lipca 2002 r.