Od 1 lipca 2002 r. zaczęły obowiązywać nowe przepisy dotyczące m.in. praw i obowiązków
Od 1 lipca 2002 r. zaczęły obowiązywać nowe przepisy dotyczące m.in. praw i obowiązków głównych księgowych sektora finansów publicznych. Nowe prawa i obowiązki, a także wymagane kwalifikacje zostały określone w zmienionym brzmieniu art. 35 ustawy o finansach publicznych. W cytowanej wyżej ustawie ustawodawca użył terminu rachunkowość, który w latach sześćdziesiątych został w polskim szkolnictwie ekonomicznym zastąpiony nazwą księgowość. Jednak księgowość choć oznacza dziedzinę tożsamą z rachunkowością, to w tekście wymienionej ustawy nie występuje ani odnośnie do praw i obowiązków, ani odnośnie do kwalifikacji.
W związku z powyższym technicy ekonomiści (kształceni również w trybie poliecealnym) pełniący funkcję głównego księgowego w sektorze finansów publicznych, z wieloletnim stażem pracy, wykształceni we wcześniejszych latach powojennych spełniają literalnie art. 35 ust. 2 pkt 4 lit. b ww. ustawy, natomiast ci sami, ale wykształceni w latach sześćdziesiątych i później paradoksalnie tego warunku ustawy nie spełniają.
Zgodnie z ustawą staliby oni przed koniecznością uzyskania po raz wtóry tytułu technika ekonomisty na dwuletnim kursie ekonomicznym, w którym zastąpiono nazwę księgowość rachunkowością przy niezmienionej zawartości przedmiotu.
Ponieważ problem ten dotyczy znacznej grupy osób pełniących funkcję głównego księgowego w sektorze finansów publicznych, dlatego zadaję panu ministrowi następujące pytanie.
Czy średnia szkoła ekonomiczna zawierająca czteroletni okres nauczania księgowości (de facto rachunkowości) oraz tytuł technika ekonomisty spełnia wymogi ustawy o finansach publicznych ze zmianami z dnia 27 lipca 2001 r. - art. 35 ust. 2 pkt 4 lit. b o warunkach wykształcenia niezbędnych do pełnienia funkcji głównego księgowego sektora finansów publicznych?
Z poważaniem
Poseł Antoni Mężydło
Warszawa, dnia 28 października 2002 r.