Szanowny Panie Premierze! Zwracam się z prośbą o jednoznaczne zajęcie stanowiska w sprawie bulwersującej
Szanowny Panie Premierze! Zwracam się z prośbą o jednoznaczne zajęcie stanowiska w sprawie bulwersującej nie tylko środowisko międzynarodowe i więźniów Oświęcimia, ale także naszą społeczność lokalną. Chciałbym zwrócić uwagę pana premiera na problem współzależności miasta Oświęcimia i Muzeum KL Auschwitz-Birkenau oraz na konieczność ostatecznego wyjaśnienia sprawy uruchomienia na terenie Osiedla Zasole w Oświęcimiu kompleksu gastronomiczno-parkingowo-usługowego, którego zadaniem ma być obsługa ruchu pielgrzymów i turystów przybywających do muzeum w Oświęcimiu. O ile mi wiadomo, z tą sprawą zetknął się pan premier osobiście w 1996 r.
W dniu 8 października 1996 r. rząd polski przyjął Oświęcimski Strategiczny Program Rządowy, który zawiera m.in. zadanie nr 3/II, przewidujące wyprowadzenie ze ścisłego terenu muzeum wszelkich funkcji handlowych, gastronomicznych i parkingowych związanych z obsługą pielgrzymów na przylegające tereny ZPUH ˝Maja˝ SA u zbiegu ul. Leszczyńskiej i Spółdzielców. Treść wspomnianego zadania zredagowana została w oparciu o zalecenia Prezydium Międzynarodowej Rady Muzeum Oświęcim - Brzezinka z dnia 30 kwietnia 1996 r. (Rada 6 czerwca 2000 r. przekształciła się w Międzynarodową Radę Oświęcimską).
Przyjęcie przez polski rząd powołanego wyżej programu stworzyło realne szanse na zniknięcie ze ścisłego terenu muzeum budek handlowych, restauracji, autobusów i samochodów, a tym samym na przywrócenie temu miejscu należnej mu czci i powagi.
W związku z powyższym 20 kwietnia 2002 r. na wniosek ZPUH Maja SA wojewoda małopolski wydał decyzję zezwalającą na prowadzenie działalności gospodarczej w strefie ochronnej Pomnika Męczeństwa, jednak poza granicami samego Muzeum KL Auschwitz-Birkenau. Działalność ta jest zgodna z zadaniem 3/II Oświęcimskiego Strategicznego Programu Rządowego, tym samym ZPUH Maja SA zrealizowała ze swej strony zarówno zalecenia Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, jak też wyznaczone jej zadania.
Niestety, już 15 kwietnia 2002 r. Międzynarodowa Rada Oświęcimska podjęła jednogłośnie uchwałę o niedopuszczalności funkcjonowania przy wejściu do obozu prywatnej inwestycji gospodarczej, obsługującej odwiedzających muzeum, w zupełnym oderwaniu jej od dyrekcji oraz Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej. Tym samym stanowisko rady uległo diametralnej zmianie.
Wielu ludzi, osobiście i emocjonalnie związanych z cmentarzem pomordowanych, jakim jest Obóz KL Auschwitz-Birkenau, z ulgą przyjęło wiadomość, że nareszcie pielgrzymi przybywający do tego szczególnego miejsca będą obsługiwani na prawdziwie europejskim poziomie. Wielkie rozczarowanie społeczne budzi obecny stan rzeczy, w którym nadal prowadzona jest działalność handlowa i parkingowa o charakterze zarobkowym w granicach tego muzeum, a nie poza jego ogrodzeniem, jak to wynika z Oświęcimskiego Strategicznego Programu Rządowego.
O ile mi wiadomo, ZPUH Maja SA zawsze była i jest otwarta na konstruktywną partnerską współpracę z Dyrekcją Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau w zakresie pełnej realizacji zapisów Oświęcimskiego Strategicznego Programu Rządowego z 1996 r. dotyczących jej terenu, jak również na propozycje ewentualnego wykupu przez skarb państwa całej inwestycji przy ul. Leszczyńskiej.
Chciałbym zapytać pana premiera, jak należy interpretować obecny stan rzeczy wobec przyjętego przez rząd polski i wojewodę małopolskiego zadania nr 3/II Oświęcimskiego Strategicznego Programu Rządowego mówiącego o: usunięciu z terenu muzealnego: parkingu dla odwiedzających (...), usunięciu ośrodka obsługi turystów z bazą gastronomiczno-noclegową (...), likwidacji punktów handlowych, w tym punktów sprzedaży wydawnictw informacyjnych, likwidacji dotychczasowego parkingu służbowego usytuowanego przy obiekcie byłego krematorium na rzecz poszerzenia strefy ciszy i skupienia na terenie muzeum (dosłowny cytat z zadania nr 3/II Oświęcimskiego Strategicznego Programu Rządowego).
Bardzo liczę na pomoc pana premiera w doprowadzeniu tej sprawy do korzystnego dla wszystkich stron rozwiązania, takiego, które gwarantuje, że powaga i świętość muzeum w Oświęcimiu będzie pieczołowicie pielęgnowana dla zachowania pamięci ofiar, zaś pielgrzymi-turyści będą mogli skorzystać z gastronomii czy parkingu na nieuchybiających muzeum warunkach.
Z wyrazami szacunku
Poseł Edward Płonka
Żywiec, dnia 4 grudnia 2002 r.