Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw
Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o zasadach zbywania mieszkań będących własnością przedsiębiorstw państwowych, niektórych spółek handlowych z udziałem skarbu państwa, państwowych osób prawnych oraz niektórych mieszkań będących własnością skarbu państwa (DzU z 2001 r. nr 4, poz. 24, ze zm.) w przepisie art. 2 pkt 2, lit. a, zdanie drugie stanowi, iż z prawem pierwokupu i po preferencyjnych cenach mogą te mieszkania nabywać także pracownicy, z którymi przed 12 listopada 1994 r. zawarte zostały umowy najmu na czas oznaczony związane ze stosunkiem pracy. Oznacza to, że pracownicy, którzy zawarli takie umowy najmu na mieszkania służbowe po 12 listopada 1994 r., nie mają prawa do zakupu tych mieszkań po cenach ulgowych.
Rzecznik praw obywatelskich uznał, że powołany wyżej przepis jest niezgodny z konstytucją (choć Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 6 stycznia 2003 r. był innego zdania). Zdaniem rzecznika narusza on bowiem zasadę równości i sprawiedliwości społecznej, różnicuje pracowników wobec prawa i to z powodu przypadkowej zgoła daty. Na rozprawie przed Trybunałem Konstytucyjnym stanowisko RPO poparła także przedstawicielka sejmowej Komisji Ustawodawczej.
Opisany wyżej stan faktyczny i prawny powinien być moim zdaniem inspiracją do odpowiedniej zmiany ustawy. Jeżeli rząd nie wystąpi z inicjatywą ustawodawczą, zrobi to Klub Parlamentarny ˝Samoobrony˝. Nie można bowiem godzić się z dalszym obowiązywaniem normy prawnej, wedle której, skoro data 12 listopada 1994 r. oznacza kres odpisów na fundusz mieszkaniowy i likwidację pojęcia ˝mieszkanie zakładowe˝, to osoby, które zawarły umowę po tej dacie, nie miały już żadnego udziału w powstawaniu bazy mieszkaniowej zakładów. Pracownicy na dobrą sprawę nie mieli nigdy bezpośredniego udziału w budowie mieszkań zakładowych. Nie łożyli na te mieszkania żadnych własnych środków. Pragnę podkreślić bowiem, iż budownictwo zakładowe mogło być wspierane z funduszu spożycia zbiorowego, a pracownicy nie mieli żadnych roszczeń do otrzymywania środków z tego funduszu.
W związku z powyższym formułuję następujące pytania:
1. Czy ministrowi infrastruktury znana jest liczba osób, które z powodu zawarcia umów najmu na mieszkania służbowe po 12 listopada 1994 r. nie mają prawa do ich zakupu po cenach preferencyjnych?
2. Czy rząd zamierza i ewentualnie kiedy wystąpić z inicjatywą ustawodawczą, aby usunąć z ustawy przepis, który zdaniem RPO narusza konstytucyjne zasady równości i sprawiedliwości społecznej?
Z poważaniem
Poseł Jan Łączny
Koszalin, dnia 13 stycznia 2003 r.